رویــاهـای صـورتـی

 
نویسنده : مـــیــــم - ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ خرداد ۱۳۸٤
 

وقتی دل ارزش خودش را از دست بدهد و چشمها دیگر اشکی برای ریختن نداشته باشند،

وقتی دیگر قدرت فریاد زدن هم نداشته باشی،

وقتی دیگر دفتر و قلم هم تنهایت گذاشته باشند،

وقتی از درون تمام وجودت یخ زده باشد،

وقتی چشم از دنیا ببندی و آرزوی مرگ کنی،

وقتی احساس کنی تنها ترین تنهاها هستی و وقتی باد شمع اتاقت را خاموش کند،

چشمهایت را ببند و با همه وجود از خدا بخواه که صدایت کند،

انگاه روح خاموشت جان می گیرد و

برایت فردا روز دیگری است
........