رویــاهـای صـورتـی

رويـــــاي کــــودکــــي
نویسنده : مـــیــــم - ساعت ۱٠:۳٥ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٧ خرداد ۱۳۸٥
 

       

يک روز ما کودک بوديم . دستمان را زير چانه تکيه گاه می ساختيم و به قصه های مادر

بزرگ گوش می داديم .

يک روز مادر بزرگ می ميرد .

با مرگ مادر بزرگ قصه ها می ميرند .

و کودکی می ميرد .

تنها ياد می تواند قصه ها، مادر بزرگ و کودکی را جاودان کند .

بيا از دری که به چند سالگی می رود بگذريم و درست در همين سن به کودکانه ترين

 نگاه برسيم؛

زيرا که درخشانترين لحظه های زندگی ،کودکانه ترين لحظه های آن است .

يادت باشد تمام قصه های عالم از دنيای کودکی می آيند و بزرگ می شوند .

رويا ، واقعيترين حقيقت ممکن است ، شايد تو چيز ديگری بگويی .

 اما باور من اين است:

جهان را رويا های ما می سازد ...!!!