رویــاهـای صـورتـی

● ● ●
نویسنده : مـــیــــم - ساعت ۸:٤۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٠ دی ۱۳۸٥
 

خدایا کلمه ها دست از سرم بر نمی دارند

خوابم نمی آید ، عقربه ها هم اسیرند

داشتم میگفتم....خواب دیده ام

به تاریخ هشتم ابران در فصل مستان

                                               بانوی خانه ات میشوم

می بینی چقدر عاشقم؟

حالا هی رویا هایم را کفن کن

هی زخم به واژ ه های بکرم بزن

هی دروغ بگو

           خواناترین کاغذی که می توانی تا همیشه سیاهش کنی منم.

 سکوت ، سکوت ،کلمه ، پرواز ، بی قراری ،

باور کن در حوصله من و پنجره و ستاره نیست باز هم صبر کنیم

دیگر نمیخواهم....

بگذار برای همیشه بوی کافور دهم

خداحافظ

یادت باشد

صبح که بیدار شوم

                                 حتی نامم را به خاطر نخواهم آورد!!!