رویــاهـای صـورتـی

● ● ●
نویسنده : مـــیــــم - ساعت ۸:٠٧ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ آبان ۱۳۸٦
 

 

 "شاسوسا ؟! تو هستی ؟


  دیر کردی ،


  از لالایی کودکی ، تا خیرگی این آفتاب ، انتظار تو را داشتم . "


 

و دستها محکم بر میزها کوبیده شد و زندگی آغاز شد ...

 معلم تکرار کرد ...  من تکرار کردم ... تو تکرار کردی ...  ما تکرار کردیم و زندگی تکرار شد !

و زندگی سه بخش بیشتر نبود و دو نقطه بیشتر نداشت !


زن           

           دِ     

                           گی  

 

دستهایمان را بر میز کوبیدیم تا خوب بفهمیم که زندگی سه بخش بیشتر نیست

و تکرار کردیم و تکرار کردیم

از لالایی تا میز ... تا کوچه ... تا خیابان ... تا بلوغ ... تا فلسفه ... تا کابوس ... تا خاک ... تا ...

و زندگی تنها تکرار سه بخش بود ... 


 

" شبیه هیچ شده ای ،


 چهره ات را به سردی خاک بسپار ! "


 و مرگ یک بخش بود و نقطه نداشت !


                                                                         
...


 "شاسوسا ؟


 صدای زنگ قافله را می شنوی ؟ "


 / شعرهای داخل گیومه از سهراب /